De uitholling van ons pensioensysteem

De ouderenbond luidde deze week de noodklok. Bijna de helft van de gepensioneerden kan niet rondkomen van haar pensioen, terwijl veel ouderen al bezuinigen op de dagelijkse boodschappen of sociale activiteiten. Een kwart van deze mensen ziet ook geen verdere mogelijkheden meer voor extra bezuinigingen. Schrikbarende cijfers! De gevolgen van de jarenlange graduele uitholling van het systeem begint zijn tol te eisen.

Eindloon naar middelloon
Ons millennium begon met een forse verschuiving van eindloon naar middelloonregelingen. De oorzaak hiervan was gelegen in het feit dat in de jaren ’90, toen de bomen nog in de hemel groeiden, er te luxe pensioenregelingen waren toegezegd. Toen de financiële markten kenterden moest er op grote schaal versoberd worden en een middelloonregeling is voor werkgevers nou eenmaal goedkoper dan een eindloonregeling.

Gepensioneerden zijn echter wel beter af met een eindloonregeling. Immers, een pensioen dat gebaseerd is op het laatste loon is bijna altijd hoger dan een pensioen dat uitgaat van het gemiddeld loon. Voor werknemers die carrière maken geldt dit nog sterker, en vooral wanneer het een carrière op latere leeftijd betreft. Bij een verandering van een eindloonregeling in een middelloonregeling gaan carrièremakers er zo maar 20 tot 30 procent op achteruit. Bij minder steile carrières betekent middelloon zo’n 15 procent minder pensioen.

Middelloon naar beschikbare premieregeling
Een volgende aardverschuiving in pensioenland zet daarna al snel in: waar in de jaren ’90 van de vorige eeuw de beschikbare premieregeling nog een onbekend verschijnsel was is dit nu de snelst groeiende pensioenvorm. Als deze trend zich doorzet zal de beschikbare premieregeling de middelloonregeling voorbijstreven als meest voorkomende pensioensysteem.

Voor werkgevers is het aantrekkelijke van deze regeling dat de kosten beter beheersbaar en voorspelbaarder zijn dan bij de middelloonregeling het geval is. De consequentie is dat meer risico’s op het bordje van de werknemer komen te liggen. Dat is leuk zolang de markten stijgen, maar dat de realiteit weerbarstiger is weten we inmiddels allemaal. Uit ervaring.

Geen indexatie
Een andere sluipmoordenaar is de gemiste indexatie. Een van de grotere pensioenfondsen van ons land heeft de afgelopen zes jaar niet geïndexeerd. Het resultaat is wederom een flinke pensioenkorting van gemiddeld bijna 12%. De seinen voor toekomstige indexatie staan voorlopig nog wel even op rood.

Eind in zicht?
Verder zijn ook alle mogelijkheden op eerder stoppen met werken (VUT en prepensioen) al doorgehaald en nog steeds hebben onze pensioenfondsen te weinig vlees op de botten. Tel daar de toenemende vergrijzing, hogere levensverwachting en tegenvallende financiële markten bij op en je hoeft geen hogere wiskunde te hebben om te begrijpen dat we op korte termijn geen grote verbeteringen in het verschiet hebben. Bereid je eerder voor op verdere verslechtering! Weliswaar studeren de deskundigen op een oplossing voor dit probleem, maar verwacht geen wonderen. Alleen een wonderbaarlijke economische groeispurt brengt de pensioenen van vroeger terug.

Heimwee naar het riante verleden? Geen nood! Een goed pensioen is nog steeds mogelijk, alleen moet je hier dan wel zelf meer aan doen: door op tijd een aantal keuzes te maken en een beetje te plannen kom je een heel eind.

Met vriendelijke groet, Wilbert Boon

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *