Geef mij je pensioenangst

Geef mij nu je pensioenangst!

Angst, wat is dat (toch ergens) een goede emotie! Het wordt ervaren als veelal negatief. Maar klinkt heel raar, maar zit eigenlijk volgens mij voor een deel soms heel dicht tegen “hoop” aan.
André Hazes
“Geef mij je angst, ik geef er je hoop voor terug”. Het is geen “quote” van mij natuurlijk, maar een liedje van André Hazes. En het origineel is overigens van Udo Jurgens.
Waar gaat dit artikel/deze blog over?
Nou hoop maar gewoon iets en lees dan misschien verder! Het gaat over pensioen, over angst, over hoop, zoiets. Misschien gaat het ook nergens over, kan ook soms leuk zijn. Maar denk het persoonlijk toch van niet.
Angstige berichten over pensioen
Als je de berichten over “pensioen” leest: welke emotie komt daar naar boven of probeert men aan te refereren direct of indirect ? Juist angst! En als je het nu niet zo wil noemen: onzekerheid!
In dit kader lijken ook de meeste artikelen te worden geschreven, die iets willen zeggen daarover.
Lagere dekkingsgraden, rente die maar laag blijft, verminderde pensioenopbouw, indexatie, die niet gegeven gaat worden en nou zo ik kan nog wel even doorgaan.
En als er dan eigenlijk toch iets “zinnigs”over gezegd wordt: “We moeten het huidige pensioenstelsel toekomstbestendig maken”.
Maar daar lijkt het bij te blijven. Met alle verstandige onderbouwing en goede ideeën, die daar bij komen kijken, dat ontken ik niet.
Hoop
Om “hoop” te kunnen ervaren, is misschien ook het ervaren van angst/onzekerheid noodzakelijk. Dus heel goed dat daarover geschreven wordt.
Maar niemand heeft het over : “die hoop” (in de pensioensector) . Ja, alleen André blijft in zijn liedje af en toe nog steeds op de radio zingen: “Geef me je angst je en ik geef er je hoop voor terug”. Maar over pensioen heeft hij waarschijnlijk minder nagedacht en zijn pensioen heeft hij niet gehaald.
Dus wat doe jij met die onzekerheid?
Eén ding, die in onze natuur zit: omzetten van emoties als angst in hoop. Hoop is iets abstracts, maar zoiets leuks en koester het. Ook als het over pensioen gaat. En dat kan alleen maar, lees het liedje van André maar na, als je “je angst geeft”.
Want pensioen is iets wat voor velen van ons pas over jaren wordt uitgekeerd. Dus wat is de drijfveer eigenlijk, als je er over nadenkt? Eerst de angst: “ is mijn pensioen wel hoog genoeg”? Moet ik niet bij gaan sparen? Maar dan komt wellicht “de hoop”. Is het wel nodig dat ik bijvoorbeeld bij spaar?
En deze laatste emotie kan dan de boventoon voeren in je (onder)bewustzijn, als je de onzekerheid eerst accepteert en voor jezelf weet waar dit hem in zit. En worden de meeste beslissingen niet genomen op basis van elementaire emoties?
Wil en kun je alleen hopen op een goed pensioen? Nee toch? Of toch wel? Ja!
Maar ergens zeg je wellicht tegen jezelf: “Het mag geen valse hoop zijn”.
En dus ga je misschien weer rationaliseren. Want ergens wil je dat toch met een vaag “gevoel” ? Het kan wellicht reëel of irreëel zijn. En misschien vraag je jezelf ook af welke het is en wordt je beïnvloedt wat men zoal tegen je zegt, want soms twijfel je daaraan, maar is dat nodig?
En wil je “hopen” zeg je dan tegen jezelf, op iets, zoiets belangrijks als een goed pensioen. Dat is ook wat bijna geen enkele pensioenadviseur zou zeggen. Voor een deel zeg ik het juist wel.
Want de “grap” is, niemand weet het. Dus reëel of irreëel, ergens maakt het dus niet uit. Het gaat ook om “de hoop”, laat dat gevoel dan ook toe.
Dus vertrouw op jezelf en ook op je gevoel
Vertrouw gewoon ook op jezelf en je eigen gevoel voor beslissingen omtrent jouw pensioen, met oog voor de realiteit en (soms) het juiste advies. Maar even weg van die angst! Geef mij, nou , misschien niet mij, maar geef gewoon nu je pensioenangst!