Pensioencommunicatie

TERUG IN DE TIJD

Een vriendin van mij is een gepassioneerde juf. Elke dag mag ze doen wat ze het liefste doet: kinderen in groep 3 helpen bij hun ontwikkeling. Hoewel groep 3 voor velen van ons lang geleden is, wil ik je toch vragen om even terug te denken aan die tijd. Leren lezen, schrijven en rekenen bijvoorbeeld. Het leek ontzettend moeilijk maar tegelijkertijd was het ook spannend om te leren. Maar een enorme opgave voor de meeste, dat was toch wel de algehele consensus. De juf hielp bij deze enorme uitdaging door de stof in kleine stappen aan te bieden. Eerst alle letters leren, daarna kleine woorden vormen en tot slot het concept van zinnen aanleren. Die stapsgewijze aanpak zorgde ervoor dat bijna iedereen aan het einde van groep 3 zelfstandig kon lezen. En dat vormde weer de basis die nodig was om alle stof in latere klassen en zelfs in het latere leven te bevatten. Bovenstaande klinkt logisch toch? Het feit dat je deze blog nu kunt lezen bevestigt het succes van deze stapsgewijze aanpak.

BASISKENNIS EN VAARDIGHEDEN

Als de juf in groep 3 les had gegeven zoals wij pensioencommunicatie aanvliegen, dan was waarschijnlijk het volgende gebeurd: op de eerste lesdag van het schooljaar komt de juf binnen en zegt: “Zo kinderen, schrijf maar op in jullie schrift Conjunctuurneutrale indexatieambitie met macrostabiele discontovoet. Ja toe, kijk niet zo moeilijk, schrijf op!”.
De juf was dan volledig voorbijgegaan aan het feit dat het de kinderen nog ontbreekt aan de basiskennis / vaardigheden van het schrijven. Kennis van letters, woorden en zinnen is essentieel voor een kind. Je brengt eerst die kennis bij en gaat daarna pas door met de rest van de stof. Je moet niet te moeilijk beginnen. De juf begint met woorden die aansluiten bij de situatie en de kennis van een kind. Een boom en een vis zijn bekende begrippen voor het kind en hij of zij ziet deze zaken misschien wel dagelijks, dus daar begint de juf mee.

VOLLEERD PENSIOENDESKUNDIGE

En dan nu pensioencommunicatie. Hoe begeleiden pensioenfondsen daar het leerproces van onze deelnemers? Zij communiceren in mijn ogen alsof hij een volleerd pensioendeskundige is. Eentje die al kan lezen, schrijven en de levenservaring heeft van een 50-jarige. Ondanks initiatieven als startbrieven en Uniforme Pensioenoverzichten begrijpt de consument onze communicatie niet. En waarom? Omdat de lezer de basiskennis en -vaardigheden over pensioen niet kent. En dus sluit onze communicatie niet aan en is deze zelfs beangstigend. Men kent de context niet en wordt in het diepe geworpen.

Ik ben er dan ook groot voorstander van om de consument eerst uit te leggen wat pensioen is, alvorens te communiceren over de inhoud van het pensioen van deze consument. En ik beperk die kennis, in tegenstelling tot pensioenfondsen en verzekeraars, niet tot het pensioen bij de eigen uitvoerder of verzekeraar, maar ik probeer de klant de basiskennis over pensioen in zijn totaliteit. Over alle pensioenpijlers heen.  En wanneer je zaken snapt, dan durf je het sneller aan om ze zelf goed te regelen?