Er verandert nog niets. En toch verandert er van alles.
Je rijdt dezelfde route naar je werk. Zet je tas op dezelfde plek. Zegt goedemorgen tegen dezelfde mensen. Alleen zit er ineens een einddatum aan.
Nog twaalf weken. Nog acht. Nog drie.
Daardoor krijgen gewone werkdagen iets vreemds. Niet groot of plechtig, maar net anders dan eerst.
Dingen worden ineens ‘voor het laatst’
De laatste keer dat je een jaarplanning maakt. De laatste keer dat je vakantiedagen aanvraagt. Misschien de laatste kerstborrel, de laatste teamdag of de laatste maandag waarop je met tegenzin je wekker uitzet.
Soms weet je op het moment zelf dat iets de laatste keer is.
Soms pas later.
Dat kan opluchting geven. Maar ook iets anders. Een collega met wie je jarenlang hebt samengewerkt blijft straks gewoon op dinsdagochtend koffie halen. Alleen jij bent er dan niet meer.
Je hoeft je baan niet terug te willen om dat toch even te voelen.
Iedereen kijkt alvast voorbij je laatste werkdag
Naarmate je pensioen dichterbij komt, beginnen anderen vaak vooruit te kijken.
“En, al plannen?”
“Ga je veel reizen?”
“Je zult straks wel lekker veel tijd hebben.”
Goed bedoeld. Maar misschien heb je nog helemaal geen antwoord.
Misschien ben je vooral bezig met werk dat nog af moet. Misschien kijk je uit naar rust. Misschien begint het juist nu pas door te dringen dat je vertrouwde week straks ophoudt.
Dat kan allemaal tegelijk bestaan.
Je bent nog niet weg
De vreemde kant van de laatste maanden is misschien wel dat je al een beetje afscheid neemt, terwijl je er nog gewoon bent.
Je zit nog in vergaderingen. Er komt nog mail binnen. Iemand vraagt of je “dit nog even wilt oppakken”. En ondertussen weet je: straks doet iemand anders dit.
Dat maakt sommige dingen kleiner. Andere juist groter.
Misschien erger je je minder aan iets waar je jarenlang tegenaan liep. Of merk je ineens dat je een routine gaat missen waarvan je nooit had gedacht dat die iets voor je betekende.
Pensioen begint op een datum. Afscheid nemen meestal niet.
En misschien hoeft dat ook niet netjes afgerond te zijn op je laatste werkdag.
Lees ook
En dan is het maandag. En hoef je nergens heen.
Over de eerste dagen na je pensioen, wanneer je agenda ineens anders voelt dan daarvoor.
En jij? Wanneer begon voor jou het gevoel dat je echt aan het aftellen was, of verwacht je dat dat moment nog komt?